Ихэнх хүн уурласныхаа дараа “ингэх хэрэг байсан уу”, “яагаад тэгж хэлчхэв” гэж боддог гэдэгт эргэлзэхгүй байна. Энэ нь зан аашны сул тал бус харин уурласан үед хүний тархи өөрөөр ажилладгийн илрэл юм. Сэтгэл судлалд уурыг өндөр өдөөлттэй сэтгэл хөдлөл гэж үздэг. Энэ үед тархины сэтгэл хөдлөлийг хариуцдаг хэсэг идэвхжиж, харин шийдвэр гаргалт, өөрийгөө хянах үүрэгтэй хэсэг түр сулардаг. Өөрөөр хэлбэл хүн ууртай үедээ богино хугацааны мэдрэмжээр хариу үйлдэл хийж, урт хугацааны үр дагаврыг тооцох чадваргүй болдог.
Уурласан үедээ бид өөрсдийнхөө үйлдлийг зөв, зоригтой мэт мэдэрдэг ч тайвширсны дараа тухайн үйлдэл, хэлсэн үг маань өөрийн бодит үнэт зүйл, харилцааны зорилготой зөрчилдөж эхэлдэг. Энэ зөрчлөөс л харамсал үүсдэг байна. Иймээс ууртай үедээ түр зогсож, хариу үйлдлээ бодож үзэх нь олон маргаан, харамслаас сэргийлэх хамгийн энгийн арга юм шүү.
